Page 54 - KAZASKER MUSTAFA İZZET
P. 54

Ayasofya’nın Nişânesi | KAZASKER MUSTAFA İZZET








                                »  22 Ocak 1845’te Rabia-i Tevfik Efendi Medresesi müderrisliğine ibtidâ-yı hâriç (birinci derece) rütbesi ile tayin. [7]
                                »  Mart 1846’da Selanik pâyesi.
                                »  12 Haziran 1846’da Mekke pâyesi. [8]
                                »  17 Nisan 1847’de Selânik kazaskerliği. [9]
                                »  26 Mayıs 1847’de İstanbul pâyesi. [10]
                                »  Mayıs-Haziran 1849’da Anadolu pâyesi. [11]
                                »  15 Ağustos 1849’da vefat eden Mehmed İzzet Efendi’nin yerine birinci imamlık ve ilmiye mertebelerinin en yükseği olan Rumeli
                                   kazaskerliği pâyesi.
                                »  1850’de şehzâdelerin bed-i besmele ve hüsn-i hat hocalığı; Şehzâde Abdülaziz, Murad ve Abdülhamid’in sermuallimliği.
                                »  1852-53’te Abdülaziz’e müzakerecilik.
                                »  1 Mart 1853’te Meclis-i Vâlâ-yı Ahkâm-ı Adliye âzâlığı. [12]
                                »  26 Şubat 1857’de fiilen Rumeli kazaskerliği. [13]
                                »  1860’ta ikinci kez Meclis-i Vâlâ âzâlığı ve reisü’l-ulemâlık rütbesi.
                                »  1860’ta Meclis-i Hass memurluğu.
                                »  1861’de Encümen-i Şuarâ üyeliği.
                                »  1862-63’te ikinci kez Rumeli kazaskerliği. [14]
                                »  1867-68’de üçüncü kez Meclis-i Vâlâ âzâlığı.
                                »  1869’da Meclis-i Hass-ı Vükelâ âzâlığı.
                                »  2 Nisan 1870’te üçüncü kez Rumeli kazaskerliği.
                                »  23 Ağustos 1872’de nakîbü’l-eşraflık makamına tayin.

                             1839 yılında Sultan II. Mahmud’un vefatıyla oğlu Abdülmecid’in tahta geçmesi siyasi tarihimizdeki büyük değişimlerle birlikte konumuz
                             olan bu hayat hikâyesinde de önemli değişiklikler yaratmıştır. Resmî tarihimizde bu tespite şüpheli yaklaşılsa da Sultan Abdülmecid’in
                             babasından kalma saray eşrafına son derece önem verdiği bilinmektedir. Her ne kadar kendisi farklı bir dünya görüşüne sahip olsa da
                             babasından intikal eden birçok devlet adamı, sanatçı ve vaktin medeniyetinde söz sahibi kişiyi devamlı suretle gözetip kollamıştır.





                             7       Rüus Defteri 224/120.
                             8       BOA, A.DVN.MHM 2-A/85.
                             9       BOA. A.DVN. 22/47. (Bu vazife kendisine 17 Şubat 1847 tarihinde verilmiş olsa da, selefinin süresinin iki ay uzatılmasından dolayı, vazifesinin 17
                             Nisan 1847’den itibaren geçerli olması uygun görülmüştür.)
                             10       A. DVN. 22/47.
                             11      24 Şaban 1265 (15 Temmuz 1849) tarihli bir belgede kendisine "imâmete meşrut 9500 + tarik arpalığı 3250 + tarik arpalığına zam 2250" olmak
                             üzere 15 bin kuruş ödendiği kayıtlıdır. Bkz. BOA.İ.DH. 11201. Yine aynı günlerde satın almış olduğu yalısının borçlarını ödemesi için padişah tarafından
                             kendisine 207.314 kuruş ihsanda bulunulduğu da kayıtlıdır. Bkz. BOA. HH. Defteri 697.
                             12      A. DVN. MHM 10 / 76, NGG 344 / 309. Ayrıca bu vazife için kendisine aylık 7500 kuruş maaş bağlandığı 19 Cemaziyelevvel 1269 (28 Şubat
                             1853) tarihli hususi irade tezkeresinde belirtilmiştir. Bkz. BOA. İ.DH. 16719.
                             13      İstanbul Müftülüğü Şer’iyye Sicilleri Arşivi, RKR. 222.
                             14      İstanbul Müftülüğü Şer’iyye Sicilleri Arşivi, RKR. 228.




          52
   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59